|
UKAB
|
 |
« : 04 Aralık 2008 17:27:17 » |
|
Mekkîdir, kırk âyettir.
(Sûrede kıyametten bahsedildiği için bu ad verilmiştir.)
Rahman ve Rahîm Allah Adıyla
1- Andolsun kıyâmet gününe.
2- Ve andolsun kendini kınayıp duran nefse.
3- Sanıyor mu insan, kemiklerini hiç mi toplayamayız?
4- Evet, değil kemiklerini, parmak uçlarını bile düzüp koşmaya gücümüz yeter.
5- Hayır, insan, ilerde olanı yalanlamak ister.
6- Ve kıyâmet günü ne vakit diye sorar.
7- Ve şaşırıp gözler dikilince.
8- Ve ay tutulunca.
9- Ve güneşle ay birleştirilince.
10- İnsan der ki o gün, nerede kaçacak yer?
11- Hayır, yok kaçacak, sığınacak yer.
12- O gün Rabbinin katındadır karâr edilecek yer.
13- O gün önce yaptığı da haber verilir insana, sonra yaptığı da.
14- Hayır, insanın âzası, aleyhine tanıklık eder.
15- Özürlerini ortaya dökse de.
16- Vahyi, acele edip okumak için dilini oynatıp durma.[1]
17- Şüphe yok ki onu toplayıp unutturmamak da bize düşer, okumak ve tertîb etmek de.
18- Onu okuduk mu, uy okuyuşuna.
19- Onu anlatıp bildirmek de şüphesiz, bize düşer.
20- Hayır, siz geçip gideni seversiniz.
21- Ve âhireti bırakırsınız.
22- O gün yüzler parlar, güzelleşir.
23- Ve Rablerine bakar.[2]
24- Ve yüzler, asılır, kararır.
25- Bellerini kıracak bir felâketi bekler.
26- Hayır; can, köprücük kemiklerine gelince.
27- Ve bir okuyup üfleyen yok mu denince.
28- Ve şüphe yok ki bu çağın, bir ayrılık çağı olduğunu anlayınca.
29- Ve baldır, baldıra dolaşınca.
30- O gün, Rabbinin tapısına götürülür.
31- O, ne birşeyi vermiştir sadaka olarak, ne namaz kılmıştır.
32- Ve fakat yalanlamıştır, yüz çevirmiştir.
33- Sonra da salına-salına yakınlarının yanına gitmiştir.
34- Kötülük sana gerek, gene de kötülük sana.
35- Sonra da kötülük sana gerek de gene kötülük sana.
36- Yoksa insan, sanır mı ki kendi keyfine bırakılır?
37- Erlik suyundan dökülen bir katre değil miydi?
38- Sonra bir kan pıhtısı oldu da onu yarattı, âzasını düzüp koştu.
39- Derken ondan da erkek, dişi, çiftler yarattı.
40- Bunları yapanın, ölüyü diriltmeye gücü mü yetmez?
--------------------------------------------------------------------------------
[1]) Hz. Peygamberin, vahiy gelince hemen belleyip okumak için acele ettiği, Cebrail okuyup bitirmeden okumaya çalıştığı ve bu yüzden bu âyetlerin geldiği kabul edilmiştir.
[2]) "Ve Rablerine bakar" âyetinde bakışı, gözle bakış diyenler... (Devamı, sonnot No:65)
|
