Hz.Fatıma (sa)" a Yapılan Zulüm 1
Hz. Ali ve Fatıma (a.s), Resulullah’ın (s.a.a) tekfin ve tedfinişlerini bitirdikten sonra olup bitmiş bir işle karşılaştılar. EbuBekir hilafete tayin edilmiş ve Müslümanlardan bir grup da ona biatetmişti.
Hz. Ali ve Hz. Fatıma’nın bu durumu kabullenmeleri düşünülemezdi. Nitekim öyle de oldu. Hz. Ali, Hz. Fatıma ve Hz. Ali'yetabi olan Beni Haşim kabilesi ve ashabın ileri gelenlerinden bir grupEbu Bekir'e biat etmekten imtina ettiler. Ebu Bekir'in alelacelehilafete getirilmesinin Hz. Resulullah'ın (s.a.a) Ehl-i Beyt'i veözellikle de Hz. Ali hakkındaki tavsiye ve buyruklarıyla çeliştiğinisavundular. Bununla da kalmayıp Hz. Ali ve Hz. Fatıma bu olaykarşısında Hasan ve Hüseyin’in elinden tutarak Medine’nin ileri gelenkişilerinin evlerine gidip onları yardıma çağırdılar, Peygamber’in(s.a.a) tavsiyelerini onlara anlattılar.[1]
Hz. Ali ve Hz.Fatıma (a.s) bundan netice alamayınca menfi mücadeleyi başlatmaya kararverdiler. Bir kaç gün böyle geçti. Bu arada Ömer, Ebu Bekir’e; “Ali veyakınlarının dışında herkes sana biat etti, onlar biat etmezlerse,senin hükümetin sağlam bir temele oturmuş sayılmaz. Ali’yi çağır, onubiat etmeye zorla” dedi. Ebu Bekir, Ömer’in sözünü beğendi; bununüzerine Ömer'in amcası oğlu Konfoz’a: “Git Ali’ye de ki; Resulullah’ınhalifesi! biat etmen için mescide gelmeni istiyor!” dedi.
Konfoz, kaç defa Ali'nin (a.s) yanına gittiyse de Hz. Ali (a.s) EbuBekir’in yanına gitmekten imtina etti. Ömer çok sinirlendi, Halid binVelid, Konfoz ve diğerlerini yanına alarak Hz. Fatıma’nın evine gitti.Kapıyı çaldı ve; “Ya Ali! Kapıyı aç” diye bağırdı.
Hz.Fatıma (a.s) çok rahatsız olduğu halde kapının arkasına gelerek; “EyÖmer! Bizimle işin olmasın. Bırak kendi işimizle uğraşalım” dedi. Ömer;“Kapıyı aç! Yoksa evi yakarım!!” dedi.[2]
Fatıma (a.s); “Ey Ömer! Allah’tan korkmuyor musun? İzinsiz olarak evime mi girmek istiyorsun?!” dedi.
Hz. Fatıma (a.s) her ne ettiyse Ömer’i kararından caydıramadı. Bilakis,Ömer, kapıyı açmadıklarını görünce; “Odun getirin de kapıyı yakayım!”dedi. [3]
NihayetÖmer kapıyı ateşe verdi. Sonra da şiddetle tekmelemeğe ve itmeyebaşladı. Kapı açıldı, Ömer içeri girmek istedi. Hz. Fatıma (a.s)Ömer’in önünü kesti. Ömer kılıfında olan kılıcıyla o Hazret'i vurmayabaşladı. Hazret belki de halk gaflet uykusundan uyanır ve Ali’yisavunurlar diye ağlayıp feryat etmeye başladı. Hz. Fatıma’nın ağlayıpyardım talebinde bulunmaları, o taş yürekli insanlara hiç tesir etmedi.Hatta o Hazret'i dövmeğe başladılar ve kamçıyla kolunu morarttılar! [4]
Bilahare Hz. Ali’yi yakaladılar ve iple bağlayıp çekerek mescidegötürmeye başladılar. Hz. Fatıma (a.s), Hz. Ali’nin tehlikede olduğunugörünce ileri atılarak sıkıca Ali’nin elbisesinden asıldı ve “Kocamıgötüremezsiniz” diye bağırmaya başladı. Ömer'in amcası oğlu Konfoz, Hz.Fatıma’nın, Ali’nin elbisesini bırakmayacağını görünce kamçıyla onunnazenin koluna vurmaya başladı. Öyle ki, hazret vefat ettiğinde, henüzo kamçıların izi Hazret'in pazısında bir pazıbent gibi görülmekteydi!
Bu arada Fatıma (a.s) halkın izdihamı neticesinde kapı ile duvararasında öyle bir sıkıştı ki, kaburga kemikleri kırıldı ve bu darbesonucu rahminde olan çocuk da sıkt oldu! [5]
[1] - El-İmamet-u ve’s- Siyase, c.1,s. 12.
[2] Ensab’ul- Eşraf, c.1,s.586. İkd’ul- Ferid, c.5,s.12. Şerh-i Nehc’ul- Belağa-i İbn-i Ebi’l- Hadid,c.2,s.56.
[3] - İsbat’ul- Vasiyye,s.110. Bihar-ül Envar, c.43,s.197. el-İmamet-u ve’s- Siyase, c.2,s.12.
[4] - Bihar’ul- Envar, c.43,s.197.
[5] - Bihar-ül Envar, c. 43, s.198.tebyan
