|
Fatih Kahramani
|
 |
« : 03 Temmuz 2008 18:40:56 » |
|
ey ravi kalem eldedir ne yazarsan yaz aliden yana ama dikkatli ol,aliyi tanımayanlar şaşmasın sana eğer korkup ne yapacağını sorarsan bana korkma derim,alinin hidayeti yeter sana.
ravi,çekingenlikle almışken eline kalem, gözler dikilmiş,sanki durulmuştu alem, söze başladı ravi,dediki,ey ali bilki, ne deliyem,ne divanen, emma senin eşkinden di bu adem.
kim demiş ki,ali cennete gidecek dünyaya tamah etmeyen ali cennete mi edecek? aliyi bilmeyen allahımı bilecek.
kapanmakta gözler,düğünmektedir sözler aliyi anlatınca,anlamsızlaşır hisler ey saki,sanma ki,keramet kalem-i ravidedir. ilmin anahtarı sadece alidedir. allahın bahşettiği nimettir ali hayye alel felah sözlerini ezberlerken melekler mekke de putları yok edendir ali ey saki,sen aliyi bilirmisin sahi? hiç konuşmadın,sualime cevap ver bari.
dedim,ey ravi, zülfikar kan ağlamakteyken,nasıl elin kalem tutar, ali denilince,on sekin bin alem susar. ben kimim ki,aliyi anlatmaktasın bana çok istersen bırak kendisi anlatsın sana. bir ses duyuldu,sanki zuhurun alametiydi bir çığlıktı,sanki son geceydi, ne hikmettir ki,ravi tanımadı bu sesi sonraları anladı,sesin sahibiydi ali buyurdu,men aliyem selam verdim,selam alan olmadı malik,miktad,ebuzer menim şiemiydi emma,hergece medineden dışarı çıktığımda kunfuzdan başka bilen olmadı. ravi utandı,kalemi bıraktı elinden son sözleriydi ki,düşmekteydi ki dilinden, dedi saki,ali hakkında bir daha yazarsam eğer, yok yok ben aliyi tanımıyormuşum meğer.
dedim ravi,bir aliydi oda artık bu dünyadan gitti, gör ne haldesin,uzun bir şiir yazacağım derken,iki mısra sana yetti. ben sakiyim,on sekiz bin alem dolaştım emma şimdiye kadar aliyi tanıyan bir varlık dahi tanımadım. ey beden utan,kunfuz ve amr bin as bile tanımaktayken aliyi, düşünmenin ve tanımanın erdemine var,bil ki senin içindedir aşk sakın sözlerinden dolayı incitme sakiyi.
belki yıllar önce,belki şimdi,belki de yıllar sonra, varolmuş,varolan veya varolacak imam Ali gençliğine ithaf edilmiştir.
|